ata

tiyatro

kucukevyayinlari

dunya-cocuk-haklari
Reklam

Son Yorumlar

napolyon3
manset11
Atatürk ve Çocuk
Atatürk ve Çocuk-2
Atatürk ve Çocuk-9
Atatürk ve Çocuk-3
Atatürk ve Çocuk-8
Atatürk ve Çocuk-14
Atatürk ve Çocuk-12
Atatürk ve Çocuk-4
Erik Ağacı PDF Yazdır e-Posta
Cuma, 16 Aralık 2011 06:56

erik1Merhaba erik ağacı!

Nasılsın? Nasıl olacaksın, iyisindir elbette. Tepeden tırnağa çiçeğe bürünmüş bir ağacın kötü olması mümkün mü?

Bembeyaz gülüyorsun. Kime gülüyorsun? Bahara mı, bana mı? En iyisi ikimize de gül. Kimsenin gönlü kırılmasın. Gönüllerde seninkilere eş akça- pakça çiçekler açsın. Tabiata gelen bahar gönüllere de gelsin.

Eriklerini ne zaman yiyeceğiz?

Öyle bakma bana, ben o çocuklardan değilim. Olgunlaşmadan el uzatmam eriklerine. Dallarını asla kırmam. Sabırla beklerim büyümelerini.

Senin o can eriklerin kimlere nasip oluyor? Kimler yiyor kütür kütür, kimlerin dişleri kamaşıyor? Kuşlar da erik sever mi çocuklar gibi?

Sen bana zamanı gelince bir avuç erik ver. Ben sana yıl on iki ay gülücükler vereyim. Yaramaz çocuklardan koruyayım. Korkuyorsan geceleri, göz kulak olayım. Arkadaş olalım seninle. Olmaz mı? Bir ağaçla bir çocuğun arkadaşlığı görülmüş şey değil mi?

Hadi ama bir şeyler söyle. Beni bir gören olsa kendi kendime konuştuğumu sanacak. Bir çocukla herkes konuşur. Kuşlar, çiçekler, kaplumbağalar… Sen mi konuşmayacaksın?

Çocuklar ağaçları çok sever. Kalemleri, defterleri, kitapları ağaçtır. Uçurtmalarının çıtası, sınıflarının tahtası, oturdukları sıra ağaçtır. Bilirler ağacın kıymetini. Şarkılarında, şiirlerinde, ciğerlerini dolduran havada sen varsın.

Bizlerin annemize sarıldığı gibi köklerinle toprağa sarılırsın. Ne rüzgâr, ne de sel suları söküp alabilir onu senin güçlü köklerin arasından. O toprakta yetişen kavuna, karpuza bayılırız biz.

Sen sevmez misin çocukları?

Gülüşlerini, oyunlarını, şarkılarını… Seslerini duymasan özlemez misin? Kuşlarla bir ömür geçer mi? Ne olursun sev bizi. Biz sevilmeyecek kadar yaramaz mıyız? Kalp kalbe karşıymış. Biz seni kuşlar kadar, çiçekler kadar, öğretmenlerimiz kadar seviyoruz. Sen de sev bizi.

Ben gideyim de dinlen, eriklerini büyüt. Dallarını şişirip köklerini ağrıttıysam affet. Biz çocuklar böyleyiz işte, sevdiğimiz birini görünce dilimiz çözülüyor.

Hadi Allahaısmarladık! Bana bir avuç erik ayırmayı unutma emi!

Ergül Altaş

Paylaşabilirsiniz...

Son Güncelleme: Cuma, 16 Aralık 2011 07:11
 

Yorum ekle


Güvenlik kodu
Yenile