ÇAĞRI GÜREL

“ağlamadan
dillerim dolaşmadan
yumruğum çözülmeden gecenin karşısında
şafaktan utanmayıp utandırmadan aşkı
üzerime yüreğimden başka muska takmadan
konuşmak istiyorum”

Ama nasıl, ama nasıl olur öğretmenim? Daha dün, daha dün söyleyecektim ne çok sevdiğimi. Bugüne sakladım. Bugün Öğretmenler Günü.

Bak ellerimde senin için çiçekler. Ninem verdi. “Götür öğretmenine ver, selâmımı da söyle, ben okuyamadım, öğretmenlerin sayesinde sen okuyacaksın, sağolsun öğretmenlerin” dedi.

Bu da sabah annemin yaptığı bazlama, bugün sizin gününüz ya, siz seversiniz, öyle dedi annem.

Bu benim hediyem. Hani hatırlarsanız ayağınızın numarası kaç? diye sormuştum. Şaşırmıştınız, nedenini sormuştunuz. Ninemin öğrettiği kadarıyla örmeye çalıştım bu patikleri. Mâlum önümüz kış, hasta olursanız kim okutacak bizleri, diye düşünmüştüm...

Öğretmenim
Canım benim
Seni ben
Pek çok
Pek çok severim
Sen bir ana
Sen bir baba
Her şey oldun
Artık bana

“Öğretmenim!” dedim dün siz arabaya binerken. Dönüp baktınız, “Buyur” dediniz, “efendim.”

Diyemedim, gözlerimden anladın mı?

Anlar değil mi Allah'ım öğretmenler, çünkü tebessüm etti.

Daha dün, daha dün söyleyecektim ne çok sevdiğimi, bugüne sakladım.

Onlara iyi bak Allah'ım, ne olur!

(Bir yıl önce... Yozgat'ın Saraykent İlçesi'ne bağlı Dedefakılı Beldesi İlköğretim Okulu...

O gün Öğretmenler Günü'ydü, kutlanacaktı. Öğrenciler önce okula geldiler ve sonra üç genç öğretmenlerinin trafik kazası sonucu hayatlarını kaybettiklerini öğrendiler.

Rukiye Karaca, Ayşe Özdemir, Güzin Yılmaz.)

Paylaşabilirsiniz...